Na piątkowej sesji powołano na nową kadencję 2011-214 Radę Społeczną SPSZOZ w Lęborku. Wśród ośmiu członków nowej Rady znalazła się także moja osoba. Rada Społeczna ma wspomagać i kontrolować szpital. Praca w niej jest w 100% społeczna (tj. bez wynagrodzenia). Jej działanie reguluje ustawa z 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej. Do zadań Rady należy m.in. opiniowanie wniosków w sprawie kredytów i dotacji, analizowanie skarg pacjentów z wyłączeniem spraw podlegających nadzorowi medycznemu, opiniowanie rocznego planu finansowego i inwestycyjnego, zatwierdzanie regulaminu porządkowego publicznego zakładu opieki zdrowotnej.

Paragrafy paragrafami, czas na konkrety. W Komisji chcę reprezentować głównie interesy pacjentów. I to tych biedniejszych, leczących się „na książeczkę”, czekających w kolejkach do specjalistów, nie mających pieniędzy na wykupienie leków. Mam nadzieję, że będziemy w Radzie o tym rozmawiać. Pacjent jest najważniejszy, a pewne usprawnienia nie wymagają wkładu finansowego. Nie mówię, że jest źle. Ba, w tej mizerii publicznego lecznictwa lęborski szpital wyróżnia się bardzo na plus, szczególnie jeżeli chodzi o infrastrukturę i wyposażenie medyczne. Dziesiątki projektów na dofinansowanie ze środków zewnętrznych i kolejka złożonych wniosków o nowe dofinansowania budzą mój podziw. Na ulicach widzę codziennie nowe karetki, trwa budowa nowoczesnego oddziału ratunkowego, planowane jest gruntowne ocieplenie budynku szpitala, długo by wymieniać. Niepokoją mnie natomiast braki kadrowe i  zamknięta niedawno poradnia endokrynologiczna. Na prywatne wizyty wszystkich nie stać.

W skład nowej Rady Społecznej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Lęborku weszli:

"Lęborski szpital wysoko w rankingu Rzeczpospolitej"

"Pierwsze interpelacje i szpitalny raport"

"Wspieramy ratownictwo medyczne"